Şehir hayatına hiçbir zaman adapte olamadım, köyde yaşamayı hiçbir şeye değişmem. Bi domatesi dalından koparıp, hemen salatada kullanmak benzersiz bi mutluluk. Aslında yaşadığım yer diğer illere nazaran yeşil ve tarım için uygun. Her şeye kolaylıkla ulaşabileceğim, hayatının bir an durmadığı kozmopolit bi yer. Ancak ben burayı kışın daha çok seviyorum, nüfus bir nebze azalıyor ve bütün o kıyı şeridi yalnızlığa bürünüyor.
Meyve bahçemizdeki henüz hasada gelmemiş bu güzelliklerin büyümesine günbegün tanıklık etmek ise beni mutlu etmeye yetiyor.
.jpg)
.jpg)
Çok hoş,fotoğraflar o kadar güzelki ne çeksen ayrı bir ruhu oluyor, bakmaya doyamıyorum.
YanıtlaSilÇok şanslısınız, fotoğraflar, meyveler harika...
YanıtlaSilHepsi çok güzel gözüküyor:-) İzmir'de benim de bahçemde dut vardı, sabah akşam başındaydım. Yalova'da da erikler ve elmalar vardı. İstanbul'dayım şimdi. Neyse dördüncü kattan bahxedeki malta eriğinin sararmasını görüyorum en azından yemesem de:-)
YanıtlaSilMeyveyi sebzeyi dalında görmek insanı şaşırtıyor şehir yaşamında o kadar uzak kalmışız ki bu görüntülerden hepsi çok güzel .
YanıtlaSilinanmıyorum, nasıl bir görüntü bu. çok imrendim, iyi yemeler :))
YanıtlaSilNe güzel resimdekiler, her biri ayrı güzel ama en güzeli dut :) Ben de dört gözle bekliyorum yaklaşan dut mevsimini, okullar kapanır kapanmaz soluğu köyde alacağız, duta vuracağız kendimizi, en çok da karasına :) Ben de köyde doğup büyüdüm, sonrasında da kasabada yaşadım hep ve İstanbul'a hiç alışamadım, büyük şehirleri hiç sevmedim, güvende hissedemedim kendimi... Emeklilik için hayalim yeniden -şimdilerde il- o kasabaya dönmek ;)
YanıtlaSilfotoğraflar çok güzel ama yazım dili bence daha güzel. video konusunda + birim.
YanıtlaSilçok şanslısınız böyle bir yerde yaşam sürdüğünüz için :)
YanıtlaSildarısı bizimde başımıza ;)