Tek bir nefes ile uçtu bembeyaz tohumlardan biri, sessizce düştü bir yamaç kenarına. Rüzgar savurdu bir parça toprağı, sonra bir çiğ tanesi düştü üzerine. Yeniden yeşerdi karahindiba, adına inat renklendirdi kara toprağı.Tohumları yeniden uçuşuncaya dek orada işe, bozkırda sapsarı sana gülümsüyor.
Şeytan tüyünü çocukken ne üflerdik yaa valla :)) Ananem de kızardı evin içine giriyor diye hey gidi günler :))
YanıtlaSilUçucu kısımları sağır eder diye biliyorum. gördüğümde anında ortamdan kaçarım ne olur ne olmaz
YanıtlaSilŞiir gibi ne güzel anlatmışsın ayrıca bayılırım çocukluğumu hatırlatır hep bana :)
YanıtlaSilaman Allahım,bu güzellik güzellik olana kadar ne güzellikler den geçiyormuş,hiç bilmezdim ben üflediğimiz şeyin geçmişini
YanıtlaSilşaşkınım
teşekkürler
Çocukluğumun bitkisi. Taptaze yapraklar halindeyken ne de güzel salatası olurdu.
YanıtlaSilGeçirdiği aşamalar inanılmaz gerçekten.
Çok uzaklara uçabildiği için özgürlüğün sembolü diye adı geçiyor :).
Ve bolluk, bereket, doğurganlığı simgelediği...
Son fotodaki haldeyken çok güzeldir de, üfleyince bütün büyü bozulur sanki.
Doğadaki akışına bırakıp uzaktan seyretmeli o yüzden.
Kısa olmasına rağmen girişteki betimleme son derece etkileyici. Fotolar ona keza, harika yine...
Ellerine sağlık sevgili Yazdan Kalan ;)
karahindiba.. ne güzel bir bitki sunum ne güzel bir sunum
YanıtlaSil