Sinop

Küçük, şirin, bol rüzgârlı bir kent Sinop. Doğası muhteşem. Denizine, ağacına, sabahları çığlıkları ile sizi uyandıran martılarına sayfalarca methiye düzebilirim ama bütün bunları insanoğlu öyle bir gölgelemiş ki manzaram beklenmedik şekilde değişiveriyor.

Kente plansız yerleşilmiş her şey üst üste. Trafik lambası yok. Zaten araçlar durursa o daracık yollarda bitmek bilmez bir keşmekeşlik yaşanacaktır.

Neyin nerede olduğu belli değil. Bir butik hemen yanında oduncu, kalaycının yanında lokanta... Daracık kaldırımlar, binalar çapraşık dişler gibi üst üste yığılmış. Çevre düzenlemesi berbat. Belediyenin peyzaj çalışması yok denecek kadar az. Göbekte bir tabela okuyorum "Sokak hayvanlarına saygı gösterelim, yol verelim."  Çok sayıda sahipsiz köpek var. Barınağa tıkılmalarındansa beraber yaşamak en iyisi ancak ne bir beslenme ünitesi ne de bir su kabı var civarda. Özellikle kentin dış bölgelerinde köpeklerin durumu vahim. Tabela asmakla iş bitse keşke.

Bir de çöp sorunu var. Ülkenin genel sorunu bu ama Sinop'ta çöp kutularından taşan torbalar, o güzelim manzaraları kara çalı gibi kapatan çöp yığınları çok daha fazla göze batıyor. Geri dönüşüm kutusu yok, gözlemlediğim kadarıyla insanlar çöpleri ayrıştıracak bilinçte bu hususta belediyeye ufaktan baskı yapmalarında fayda var.

Hiç mi güzel şey yok bu memlekette derseniz örneğin baton pasta var. Alanya'da hiç bulamıyorum batonlardan. Çocukluğumun pastaları, çatalla dalınası. Şen pastahanesi iyiymiş bu konuda. Kıyıda çay bahçeleri var, okumak ya da bir şeyler yazmaya müsait. Hayal edilebilecek bir şeyler varsa adanın yukarılarına çıkılıp deli deli esen rüzgârla seyredilebilecek Karadeniz var.

İnceburun - Türkiye'nin en kuzey ucu

Şahin Tepesi

Boyabat Kalesi

Sarı Kum Plajı

TSK'ya ait tarihi bir bina

Şehir kütüphanesi