Bayırın başında iki katlı bir ev. Paslı bahçe kapısı, begonvile açılıyor. Sokak kedileri güneşleniyor taş duvarlarında. Ara sıra bir adam gelip boy atan ağaçları suluyor. Onun dışında uğrayan yok. Tahta pencereler perdesiz, tatlı tatlı deniz gören balkonu sessiz.
Ah o ev benim olsa:(((çok imrendim...hazır kedili ev:)))
YanıtlaSileline sağlık çok güzel fotolar...
sevgiler
Acilen şiir yazmalısın yemin ederim seni okurken bitti miii diyorum dilin çok güzel
YanıtlaSilNe kadar davetkâr bir kapı...
YanıtlaSilhoşgeldin.
YanıtlaSilFilm gibi akmış gitmiş hüzün...
YanıtlaSilKim bilir ne yaşanmışlıklar görüp geçirdi o güzel begonvil..
Merdivenlerindeki çocuklar, şen kahkahaları o bahçeyi sarmalayanlar nerede şimdi?
Hayat :(
ben bu çiçeğin begonvil olduğunu bilmiyordum.kıbrısa gelince öğrendim.güzelliklerini izlemesine bayılıyorum..
YanıtlaSilne güzel bş gözün ve dilin var,okumak çok keyifliydi.
YanıtlaSilsevgiler
Ürperdim yazdıklarını okuyup, fotoğraflara tekrar bakınca...
YanıtlaSilYalnızlık zor be canım, ev de olsa, bahçe de olsa yalnız kalan, çok zor... Çünkü eşyanın da, herşeyin de bir ruhu var. Hoş tutmalı...
Çabuk gelsin bir sonraki post, söz ver lütfen ;)
Ne güzel bir evmiş öyle..Ne güzellikler gördü geçirdi kim bilir...Yada ne acılar..Yaşanmışlık ve son olarak yalnızlık...:( Sevgiler
YanıtlaSilhem fotoğraflar hemde anlatımın beni uzaklara götürdü..
YanıtlaSilbi daldım ööle..
sevgiler yolladım sana..
Gerçekten çok güzel! :)
YanıtlaSilBegonviller...
Ve ben de beklerim Kafa'ya, sevgiler, iyi günler... :)
Ooohhh miss! Şu soğuk ıslak günlerde yaza götürdün beni Yazdan Kalan. Ne iyi hissettim, sıcacık. <3 <3 Teşekkürler, mutlu yıllar... :)
YanıtlaSilFotoğraf karelerinde; yaşanmışlığın derin izleri,
YanıtlaSilpembe hayaller gibi begonviller sarmış her yanı, sararmış yapraklar,
pas tutmuş bahçe kapısı!... hüzün ve neşe hayata dair ne çok şey var bu evde...
görsellerle bütünleşen sözler çok güzeldi..teşekkürler, sevgiler...
derin bir ohh çektim ya, ne güzel :)
YanıtlaSilAllah'ım bu ne güzellik! Ben bunları nasıl kaçırmışım? Kim bilir kimlerin ne anıları vardır o evde ama şu yarı terk edilmiş hali yüreğime dokundu. Kediciğe bayıldım. Bu bloğu ilk sayfamdaki '' izlediklerim'' arasına alıyorum sevgili dost:)) Bir başka begonvilli evden sevgiler, selamlar.
YanıtlaSilfotoğraflara baktıkça içim açıldı, blogunuz bana huzuru temsil etti..
YanıtlaSiliyiki bloguma yorum yazdınız yoksa sizi nasıl keşfedicektim, bir yazınızdan diğerine hepsine tek tek bakasım geldi tek kelime ile bayıldım buraya.
Blogunuza bakınca 'Bunlar cennette yaşıyor heralde' dedim , nasıl güzel fotoğraflar ne kadar şanslısınız.
YanıtlaSilTakipteyim ve güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim , sevgiler :)