Tuza ihtiyaç duyduklarını bildiğimden beş kiloluk sofra tuzlarından birkaç paket alıp vardım ovalarına. Suyun yakınlarına döküp çekildim. Yanlarına yaklaşmak mümkün değil, beni tehlike belleyip adımlarımı gözlüyor ve her defasında aksi yöne koşuyorlar. Aslında bu, mesafe koyup çekilmeyi yeğleyen uzlaşmacı bir tavır.
Onların bir sahibi yok, bundandır ki birbirlerini sahiplenmişler. Gruplar halinde yaşıyorlar. Eyerleri yahut yularları yok, ait oldukları yerde; doğadalar.
Burcu'm yılkı atlarıyla ilgili çok şey duymuştum ama çoğunu unuttum tabii, aklımda kalan - eğer yanlış aklımda kaklmadıysa - bunları yaşlanınca bırakıyorlarmış:( üzülmüştüm o zaman sen yıllarca işine yararken üzerine kimbilir ağır yükler yükle..sonra yaşlandı diye at...ama iyi ki, bir aradalar, tuza ihtiyaçları olduğunu hiç bilmiyordum Allah razı olsun senden...ne kadar güzeller:) baksana ister misin zamanla sana alışsınlar? Kaçmasınlar...Ne harika olur..şapka pek yakışmış bu arada..
YanıtlaSilsevgilerimle..
Çok güzel. Yılkı ismini bilmiyordum. Demek bu atların isimleri böyle. Ama o özgürlük göstergesi gibi. Harikalar.
YanıtlaSilYakın zamana kadar yani on yıl öncesine kadar Datça'da da vardı yılkılar. Annemin çocukluğunda Hasa Dağı eteklerinde Aksaray'da da varmış. Ve Batı Karadeniz'de hala var. Turlarda görülen en güzel olaylardan.
YanıtlaSilYaşar Kemal'in atları onlar,İnce Memed'in dostları...
YanıtlaSilAtları çok severim çok asil hayvanlar ortam tam benlikmiş 😉
YanıtlaSilÖzgürken ne kadar güzeller :)
YanıtlaSilNe güzel,özgürlüğe kavuşmuşlar...
YanıtlaSilYılkı ismini ilk defa duydum.Paylaşım için teşekkürler.Blogunuzu takibe aldım.Banada beklerim.Sevgilerimle.
YanıtlaSilAmerikan filmlerinden kareler sanki çok güzel ama vahşi at bu belli olmaz ben olsam çok yaklaşamazdım yine
YanıtlaSilÇok güzeller Vahşi batı filmini hatırlattı bana güzel günler dilerim.
YanıtlaSilYazılarına,yorumlarına,resimlerine,bilgi dağarcığının nitelikli özelliklerine bayılıyorum.
YanıtlaSilSeni -bloğunu bilmiş olmaktan mutluyum.
En üstteki fotoğraflaırn çok çok güzel
Yılkı atların tuza ihtiyaç duyduğunu bilmezdim
Yaşadığın şeye bayıldım
Sevgiler
Özgürlük gibisi var mı?
YanıtlaSilÖzellikle en üstteki fotoğraf sanki bir filmden fırlamış gibi... Ama aksine çok doğal da...
Beyaz olanını sevdim ben uzaktan. Onu izlemek koşarken ne hoş olur.
Mutlu bayramlar diliyorum sana
Bazı fotoğraflar hayran olunası ilk fotoğrafı al boş duvara modelle o derece kusursuz.
YanıtlaSilÇılgın dörtnala bir koşu başlar
YanıtlaSilNereye nereye?
Belki Oramar
Yakar kendi yazısının yapraklarını
Sarı tanyerinin bulutlarından
alnına durmadan yıldızlar kayar
Ayağı sekili dağ köylerinden
kaynağı bilinmez sulara doğru
Bir resim değildir at ve sınırları
tam çizilmemiştir.
Tökezler bir düşün yamaçlarında
Kişneyerek bir çavlana dönüşür
Bekler Oramarın ıssız dağları
ve altın nadaslardan doğan çocuklar
yeni bir at gelinceye kadar...
Onat Kutlar
Harika fotoğraflar.Çünkü her şey doğada güzelleşiyor.Bana da yayınınız ve fotoğraflar ebnem Ferah'ın hoşçakal şarkısındaki sözleri anımsattı
YanıtlaSilBen bir kısrak gibi
Gelmişim dünyaya
Şahlanıp koşmak içimde var ... Sevgilerimle.
Güzel bir ansiklopedik bilgi. Teşekkürler... Fotoğraflar her zamanki gibi harika.
YanıtlaSilTuza ihtiyaç duyuyor olmalarına şaşırdım.Bu benim hayalimdir özgür atları gizlenip seyretmek,çok şanslısın onlar da öyle zamanla aranız da yakınlık olabilir.
YanıtlaSilFotoğraflara bayıldım.
Atlar özgürlüğü hatırlatıyor bana. Ancak yılkı deyince hüzünle doluyorum. Vefasızlığın adı...
YanıtlaSilNerden buluyorsun böyle farklı yerleri bayıldım yılkıyı hiç duymamıştım başıboş atmış öğrenmiş oldum sayende.Sevgiler.
YanıtlaSilFotoğraflar film karesi gibi 👌👏👏👏
YanıtlaSilokumak ayrı, fotoğraflara bakmak ayrı güzel.
YanıtlaSilova da adeta western filmi platosu.
İyi bayramlarrrr canım.
YanıtlaSilSevgili Burcu,yine çok güzel, harika bir gözlem ve deneyim...
YanıtlaSilFotoğraflar yine çok güzel,ama birinci resim de,
bütünleşen zarif hanım hele de sensen daha bir güzel göründü gözüme.
Ellerine-yüreğine sağlık.