Salı
meyus evler
bulutsuz bi sabah. tatlı bir aydınlık düşmüş hatıllı evlerin üzerine. perişan, meyus ahşap pencerelerin birinde genç bir kadın gözüme ilişecek gibi. elmacık kemikleri çıkık, omzuna düşmüş kızıla çalan saçları. yüksek sedirin üstünde oturmuş, ahşap çatıdaki oymalar gibi ince ince işliyor elindeki danteli. birazdan kısmet dolsun diye er vakitte açtığı, çift kanatlı ahşap kapıyı kapatmaya aşağıya inecek; 'hayat' diye andığı karanfil kokulu avludan geçerek...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Fotoğraflar şahane...içine girdim sanki o evlerin..terkedilmişlik beni üzüyor
YanıtlaSilbu tarzda fotoğrafları, kapıları, evleri pek bi sever olduk... geçmişe özlem mi duyuyoruz yoksa kimimiz hala geçmişte mi yaşıyor bilemiyorum ama "eski" kokan şeyler hep bi başka oluyor sanki..
YanıtlaSilsevgiler...
Seni okumak çok güzel.
YanıtlaSilMeyus üzgün demekmiş. Bir kelime daha ekledin lügatıma.
Nasıl da güzeller. Gökyüzüne uzanan karınca yuvalarının tercih edilmesine inanamıyorum.
YanıtlaSilKim bilir hangi yaşamlara ev sahipliği yaptı eski konaklardan sanki. Niye korumazlar ki bu güzellikleri nasıl büyü emekler verilmiş.
YanıtlaSilSizin oralarda böyle evler var mı?
YanıtlaSilFotoğrafların içinde kaybolmak :) İlk fotoğraftaki yerde olmayı hayal ettim :)
YanıtlaSilFotoğraflar da baştaki tasvir de çok güzeldi :)
YanıtlaSilBurcu ne güzel bir ustalık dır o ya:) Dantel gibi işlemiş ahşabı usta ....Gözümde canlandırdım kızıl saçlı kadını...Ne mutlu muştur kim bilir...Sevgiler canımcım..
YanıtlaSilMeyus kelimesini ilk defa duyuyorum.
YanıtlaSilAma böyle güzel yazılmaz ki. Böyle güzel fotoğraflar çekilmez ki.
HEp böyle avlusu olan eski bir evi restore etmek gibi bir hayalim var.
İnsanın içi bir tuhaf oluyor bu resimlere bakınca.
YanıtlaSil"kısmet olsun diye açtığı kapıyı" ...
YanıtlaSilAslında millet olarak oldukça naif, güzel, iyi yürekli insanlarmışız bizler...
Ne ara bu hale geldik bilmiyorum :/
Fotoğraflar şahane, ellerine yüreğine sağlık ♥
Bunun gibi güzelim nice evi kaderine terk etmeyi anlamıyorum ben. Bilge bir yaşlı neyse bu evlerde öylesine dolu ve ruh sahibi. Hangi lüks villa şimdi ya da yıllar sonra bu evin hissini verir bize? Hiçbiri.. İçinde yaşamış insanlar tabi onları bu denli özel kılan ama o devrin yansıması işçiliği, mimarisi, yerleşimi her şeyi ile bizim mirasımız. Yazının başındaki gibi daha ne çok tasvirler yapılır bu evde yaşayanlar hayal edilerek. Latif, nazenin,olgun, güzel insanlar..
YanıtlaSilEski konaklar ve evler, mimarileriyle bir kere kişilikliler.
YanıtlaSilBu evler neredeydi?
Resim beni cocukluğuma götürdü
YanıtlaSilKısa pasajındaki gibi kimbilir kimlerin hatırları var bu evlerde? Antalya kaleiçine gittiğimde böyle bir eski evden yapılma otelde kalmıştım miss gibi ahşap kokuyordu.
YanıtlaSilYüksek sedirde oturan kadın yerini saman yığıntılarına bırakmış. Karanfil kokulu avluysa artık yalnızlık kokuyor...
YanıtlaSilBurcu uzun zamandır uğrayamadım bloguna, fotoğrafları gördüğümde keşke dedim böyle bir yerde yaşayabilsem İstanbul'da bina yığınları arasında sıkıştık kaldık. Her memlekete gittiğimizde ahşap evde kalmayı ve doğanın güzelliğini seyretmeyi seviyorum..
YanıtlaSilGörüntü beni yıllar yıllar öncesine götürdü..babamın köyünde eskiden evler böyleydi inan bir garip oldum hatıralarımda kalan bir çok şey canlandı.
YanıtlaSilHuzur buldum resimlerde. Yalınlığı özlemişim hayatta.
YanıtlaSilKimbilir ne hayatlar yaşandı, her parçası özenilerek yapılmış bu evlerde. Eski, dökük halleri bile asil ve kişilkli...
YanıtlaSilKim bilir ne yaşanmışlıkları vardır.Yıllar önce kaleme aldığım benzer bir yazım vardı..https://begonvilliev.blogspot.com.tr/2016/05/terk-edilmis-evler.html
YanıtlaSilYaşanmışlıklaR acı-tatlı ne varsa.
YanıtlaSilHepsi yıkllmiş...
Fotoğraflar harika ellerine sağlık.
Huzura ihtiyacımız var. Yine geldim bu yüzden buraya
YanıtlaSil