27.8.23

ankara'ya taşınalı bir ay oluyor. kısa zamanda birçok şey değişti hayatımda. hani şu çok sözü edilen konfor alanı var ya, insanların kırmaya cesaret edemedikleri. benimki defalarca kayboldu, şu anda da düzenimi hala sağlamış değilim. apar topar ev bulup taşındığım bursa'da geçen bir yılın ardından başkentteyim şimdi. işim alanya'da ve her ay git-gel yapıyorum, bir ara istanbul ve alanya'yı beraber yürütmeye çalıştım ancak bu yollar beni çok yoruyordu, ankara'nın merkezi konumunu düşünerek buraya attım kendimi. beni neyin beklediğini bilmiyorum. çok fazla acı yaşandı ve ben eski neşemi yitirdim. yine de küçük şeylerden mutluluk çıkarmaya çalışıyorum, evim vadinin hemen yanı başında ve bazı akşamüstleri dolaşmaya çıkıyorum. pek kimsenin uğramadığı patikalarda yürüyorum ve karahindibaları üfleyip rüzgara doğru uçuş uçuş dağılmalarını izliyorum. hiçbir şey eskisi gibi olmayacak biliyorum ama büsbütün umutsuzluğa kapılmak istemiyorum.