ata'nın ali dedesine gittik bugün. babaanne ve büyükbaba yazları kalecik'te, kışları alanya'da yaşıyorlar. kızılırmak'ın kıyısında içinden demiryolu geçen harika bir yerleri var. bol bol dut, kiraz, erik topladık. kiraz ağacına çıktım. kollarım çizildi ama ne yapayım kiraz güzeli seçiliyordu. tabii ki birinci oldum çünkü yarışmanın tek katılımcısıydım. jüri de fotisini eklediğim alf'ti. nüfusta yazan adı lady ama ben ona alf diyorum. akşama kadar kedi peşinde hırpalanıyor tipsiz.
harika zaman geçirdik. büyükbabası ata'ya güzel bir jest yaptı. lgs sonucunda taşınacağımız semtte ata'ya bir daire almayı teklif etti ancak biz bunu, üniversitede belki, diyerek şimdilik kabul etmedik. bunun üzerine alanya'da avokado ve muz bahçeleriyle bezeli olan çiftliğini ata'ya hediye etti. ben hayattayken sana devretmek istiyorum, dedi. soyadını taşıyan tek torun olduğundan mı yoksa ata'nın nev-i şahsına münhasır bir çocuk olmasından mı kaynaklanıyor bilmiyorum ama oğluma ve bana karşı çok saygı dolular. biz de şimdiye dek onları üzmemeye çok özen gösterdik. babaannesi bizi davet ederken, kuzularım size ne pişireyim, demişti. böyle içten, böyle aracısız sevilmek çok başka bir şey. bunun temelini saygı ve tevazu ile attığımızı düşünüyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder