efendim tanıştırayım tatliş, yeni tanıdığım arkadaşlara bi arzıendam etsin. kendileri, günün dörtte üçünü böyle hiçbi şey yapmayarak geçirir. evimize geldiğinde kırk günlüktü. o gün bugündür, tam on beş senedir beraberiz. bana yıllarca yoldaşlık yaptı. en yakın dostum, kardeşim, evladım oldu. ah duygusal bi yazıya dönüyor, dönmemeli.
tatliş konusunda çok hassasım çünkü çok badire atlattık. o epilepsi hastası bi köpek. strese, yalnız kalmaya gelemiyor. epilepsi krizi gelince önce patisi kitleniyor sonra yan düşüp titriyor bu yaklaşık bi dakika sürüyor ama başında beklerken ömrümden ömür gidiyor. bebekliğinden beri bu sorun vardı, o zamanlar küçüktüm ne yapacağımı bilmez panik olurdum. bunun tedavisi de yok sadece kontrol altına alıp ilerlemesini önleyebiliyoruz. bunun dışında kalbinde büyüme var her sabah kalp ilacı alıyor ve karaciğerinde yaşa bağlı sorun var. onun için de bi hapı var. bi köpeğe hap içirmek hiç kolay değil, her sabah ringe çıkıyoruz karşılıklı.
tatliş, çok cazgır bi birey. önüne geleni hırtlar. beni bile ısırdığı oluyor (acıtmadan). sürekli nöbette. yatağımın yan altında yatağı var, zaten evde her yer onun yatağı döşeği, gece ayağımı yere atsam pirana gibi kapıyor. kurabiyesini yatağının altına gömmüş. bakıyorum üç beş nöbetinde. yav ben senin dandik kurbişini ne yapayım. onu zaten ben verdim sana, matah bi şey olsa sana vermez yutardım yavrum.
köpekler sahiplerine benzer derler ya bu doğru. hem duygusal hem agresif bu çocuk. moralimi bozuk görünce kucağıma zıplar burnumu yalamaya başlar. karşı komşu balkonuna havlu asınca havlayıp, havluyla kavga eder. manzarası mı bozuluyordur nedir. başka köpeği okşasam kıskanır, okşama ihtimalime karşı bile elin köpeklerine durduk yerde saldırır. eve sucu geliyor. kapıyı aç, suyu al, para öde, boş damacana ver derken bizimkinin umurunda değil hor hor zıbarıyor. yarım saat sonra bakıyorum koridordaki su şişesine saldırıyor. yav neden şişeye saldırıyorsun lazio. elin adamı geldi gitti ruhun duymadı. ya sapık katil jason, sucu kılığında hanemize girip bizi çarpanlarımıza ayırsaydı ne olacaktı hı, köpeklerin yüz karası.


desene azıcık yaramaz ,çok tatliş.
YanıtlaSilYa jasonı sucu olarak hayal ettirdin arkasında da freddy krueger tüpü değiştirmeye geliyor zuhaha şirin olurdu :)
YanıtlaSilYüreğin çok güzel hasta bir köpeğe 15 sene sahip çıkmışsın çok da tatlı Allah ayırmasın 🥰
YanıtlaSilNe güzel anlatmışsın tatlişi. Okurken güldüm bir yandan tatlişin hallerine. Kızımın da golden'ı var iki yaşında. O da aynısı bir tehlike mi var, kaçar saklanır arkana. Fena bağlanıyor insan bu dostlara. Yemez yedirir o da. Ondaki lüks hayat biz de yok:)
YanıtlaSilaşırı güzel yaa maşallah:)
YanıtlaSilŞanslı Tatliş, Ne mutlu size.
YanıtlaSilAyy çokk tatliş yaa bu:) cool bireymiş yaniii;)
YanıtlaSilBenim yeğenim de epilepsi çok şükür nöbet geçir miyor artık. 15 yaşında ama bir bebek gibi kaldı öyle. Çok zor bir durum epilepsi hastaları için.
YanıtlaSilSonu çok güzel olmuş :)) hayat ta böyle bazen, zor ,duygu dolu bazen de sanki hiç birşey olmamış gibi güleriz.
Tatlış ne şanslı senin gibi iyi birisiyle her türlü badireye göğüs germiş. İkinize de mutluluklar :)
YanıtlaSilNe güzel bir arkadaş...Köpek bakımı hele evde çok zor bence..biz kedi bakıyoruz...:))
YanıtlaSilHarika bir anlatımla tatlişı bizlerle tanıştırmışsınız epilepsi olmasına üzüldüm ve ilk defa duydum sahiblendiginiz için ellerinize saglıj
YanıtlaSilha haaa çok komik lazio myers (halloween ) :)
YanıtlaSil