7.10.19

rezil bi hafta sonu geçirdim. bi proje var şu doğada yaşam belgesellerinin türevlerinden. askerlikten vazgeçen bi bordo bereli, doğada nasıl hayatta kalınır bilgileri ile dağ taş gezecekti. çekimlere başladık. bu programı bi kanala satmak istiyor yapımcısı. bu yüzden istanbul'dan ekip getirmiş. ben böyle mızmızlık görmedim. tırmanamayız, inemeyiz, ıslanırız.

ormanda olmanın artı bedeli olması gerektiğini söyleyen oldu "biz aynı paraya ebru gündeş konser programlarını çekiyoruz." diyor. napim çekiyorsan formatı biliyordun gelmeyeydin artiste bak. güneş gidiyor hadi, diyoruz daha kendilerini çıkartamıyorlar ki ekipmanları çıkartsınlar. avmde geze geze ayaklarına taş değmemiş en ufak bi düşmede yaygara koparıyorlar. kolu çizilen, doku kaybı yaşamışcasına ortalığı velveleye veriyor.

yönetmen de başka bi arıza, aramış yapımcıyı "gürcistan'dan evcil ayı getirtebilir misin" diyor. güya sunucu ayıyla karşılaşılacak, yakın çekim alacağız. saldırmasın diye de ehlileştirilmiş ayı olacak. bunlar nasıl kafalar, kamyon kasasında sınırdan geçen bi ayıyı düşünemiyorum. 

doğru dürüst çalışamadık. bi ara baktım, sunucumuza eti kremalı püskevit uzatıyorlar. durun yav daha aç kalıp solucan kemirmek isteyecek kavga çıkaracağım, hayvan öldürme dağ eriği ile karın doyur diye.
gece ormanda nasıl yatarız diye sızlanıyorlar. ben kendimle kıyaslayarak haksızlık ediyorum farkındayım. herkes her hafta dağda keçi gibi sekmiyor (kendime ceylan diyemedim asasd) ama el insaf bi grup erkek bu kadar da çıt kırıldım olmamalı. tırmanışı sevmeyebilirsiniz, ben de sevmediğim işlerde dünya kadar söyleniyorum. hatta benden daha fazla kendini de dahil her haltı eleştiren kimse yoktur ama o işe saygısızlık yapıp, yalap şap yapmıyorum. elimden gelenin en iyisini çıkarmaya çalışıyorum. bu arkadaşları görünce acı eşiğimin yüksek olmasına ve doğada olmayı sevmeme iyi ki dedim.

torosların tepelerine çıktık. kaynak suların çıktığı gölcükler var, adamlar ayak sokamıyor. tamam su soğuk da bu havada beş dakika durmakla kimse felç kalmaz. sunucu oradan geçmeli ve haliyle biz de peşinden geçerek çekmeliyiz. benimle suda yürüyen arkadaş "antalyalısın bu suda daha çok üşümelisin." diyor aksine kavurucu sıcakta sürekli buz gibi duşa giriyoruz biz, en azından ben. sıcak ya da sıcağa yakın suyla duş alamam, banyoda buhar olursa çok duramam. ıh kalbim sıkışır, kaplıca gibi yerlere zaten hayatta yaklaşamam. neyse dallandı konu yine velhasılıkelam yeni birileri bulunacak ama bu defa belgesel geçmişi olanlardan. yapımcı bu ekiple yollarını ayırdı. çekilen her şeyle birlikte hafta sonum da puf oldu gitti.