26.8.20

akşam köpeğimi dolaştırdım dönüşte boyacı akif abinin dairesi dikkatimi çekti. zaten lunapark gibi çekmemesi mümkün değil. led ışıklar her yerde ama bu defa çakarlı çakarlı yanıp sönmüyordu, renkler durağan, pencereleri de kapalıydı. birkaç gündür ortalarda da yok. ne film çeviriyor acabalarıyla apartmana girdim. akif abi daire kapısını açıp önüme fırladı. girişte oturduğundan kikirik kapıda erkete durumu var hep. "prensess" dedi. hitaba bak nefret-i makam ama hafiften kekoluk olduğunu bildiğimden akif abiyi olduğu gibi seviyorum. arkadaşları tiktoka arada akif abiyi çekiyorlar onlar da biliyor reyting kimde var, videoları bana yolluyor nasıl diye. leş diyorum, profesyonel bakıyorsun profesyonel bakmıcaksın mesleki yozlaşma bak bu, diyor. abi sen çok mu netflix izledin bu sıra mesleki yozlaşma falan lügata yeni terimler eklemişsin, diyorum. abin boş adam mı fırsat vermediler ah fırsat verselerdi görecektin, diye hayıflanıyor.

neyse karşılaşma adı altında yol kesme muhabbetimize dönelim. "apartmanda korona var." dedi. yemin ederim altıma yapıyordum. hey gidi burcu sen mezarlıklarda gece gündüz dolaşan, ekin tarlasında yılan görsen yuvasını arayan, sivas kangalına yavrum baban nereli diye laf atan gözü pek burcu nasıl bu hale düştün. şu virüsten korktuğum kadar hiçbi şeyden korkmadım dersem geçmişteki korkularıma haksızlık etmiş olurum ama o korkular bi ana aitti. bunun gibi hayatıma uzun süreli çöreklenmemişti.

"apartmanda korona var. senin altını karantinaya aldılar." deyiverdi bi solukta. "ukraynalının daireyi mi?" eliyle sesini alçalt hareketi yapıp "yok yok senin iki altını yahu benim üstümü işte" kısa bi soluk aldım "hah neyse bi daire var arada" merdivenlere doğru kafayı uzatıp basılma korkusuyla ortamı kolaçan ettikten sonra "kızzz benim üstüm ya ben napıcam öhö dese alta partiküller yağar. valla kaç gündür balkona çıkamıyorum." orada bi aydınlanma geldi. tevekkeli ben de diyorum nereden bu yoğurdun bolluğu can korkusu olunca klimayı açıp içeriye mevzileniyormuş. "jandarmalar geldi fotoğraf çekti, evlerine ingiliz misafir gelmiş oradan kapmışlar mı kapmamışlar mı bilmiyorum. çabuk eve gir kapını kitle koridorlarda durma, duvarlara dayanma maazallah bulaşır." virüs değil örümcek mübarek, duvara ağ örüyor.

eve çıktıktan sonra yöneticiyi arayacaktım küs olduğum aklıma geldi. palmiyeleri kestiğinden beri selamının karşılığı yok bende. yöneticiyi arattım, istihbaratı böyle sağladım. öyle bi olay yokmuş. ingiliz misafirleri gelecekmiş, ingiltere'de uçağa almamışlar mı ne olmuş. dairede yaşayanlar gurbetçi, artık nereden geliyorlarsa bi ay kalıp gidiyorlar. jandarma fotoğraf çekmeye başka bi mevzudan gelmiş akif abi kafada nasıl bi teşkilat kurduysa paranoyak olmuş. geceye doğru bi ses duydum iki aşağımdan geliyordu. algıları direkt oraya yönlendirdiğimden panjurun kenarından kulak kesildim. balkonda elli yaşlarında bi adam elinde bira, c blokta kapı önünde duran komşusuna, gel bira içelim, diyordu. gayet sağlıklı ve keyifli. olmadık yerde gıybetini döndürdük, akif abi sabah bittin sen.