6.8.20

bayramda tüm türkiye'nin antalya'ya akın edeceğine düşünerek, alanya'dan bikaç günlüğüne kaçmaya karar verdik. can, ata ve ben. bi söz vardır ya herkes gider mersin'e biz gideriz tersine ona istinaden güneye inen araçlar kuyruk oluştururken, korkuteli rampasını çıkan tek tük binek arabadan biriydik. üç gece farklı noktada kamp yaptık. buldan göleti, spil ve madran dağı.

ilk olarak buldan yaylasına gittik. burası denizliden çok yüksek değil. aşağısında hemen buldan yerleşim yeri var. bayram günü olduğundan göl yolunda şahinle, broadwayle turlayan zibidiler vardı. kekoliko şarkılar eşiliğinde toz kaldırıyorlardı. bu bizi biraz rahatsız etti çünkü insansız yerlerde kamp kurma amacındaydık. yaylaya vardığımızda saat üç civarıydı ve sıcaktı. gölge bi yer bulup mamilerimizi yedik hatta göl kenarında yürüyüşe çıkmak için güneşin alçalmasını bekledik. böyle olunca gecenin çok da soğuk geçmeyeceğini düşünerek ormandan yakacak odun toplamadık. el ayak çekilince göl kenarına indik. ilhan irem'in o çok bahsettiği sazlıklardan havalanan ördeği gördük. kara ördekler, şeytan mumları arasında bi alçalıp bi yükseliyordu. ayın şavkı göle düşüp akşam karanlığını açmaya başlamıştı. hava hala ılıktı ve durgun su olduğundan sivrisinekler after parti yapıyordu. sinek kovucularımızı sürdük. önümüzde, uzayıp giden sazlıklar ardımızda karaçam ormanları geceye başladık. ateşin bulunuşu ne kadar önemliymiş resmen ağustosta donduk. çadırımız dört mevsimlik olduğundan uyku tulumlarını evde bırakmıştık. yanı başımızda yanan kamp ateşi olmadığından ısınacak hiçbi şey kalmadı. kör karanlıkta odun da bulunmaz. gece iki oldu, sabaha karşı hava daha da soğuyacak. altımda şort üstümde sweatshirt içine de köpeğimi tıkıştırdım. yeni tıraş olduğundan onu da donucu tutmuş. dedik bu böyle olmayacak basıp gidelim. araba allahın unuttuğu yerde, fenerleri açıp toparlanmaya başladık. göz gözü görmüyor. sazlıklar hışır hışır birbirine vurdukça ardımda biri yürüyormuş hissine kapılıyorum. kafada kuruyorum ister misin öğlen gördüğümüz şahinciler şuraya sotelenmiş olsun. hep bu taciz haberlerinin artışından septikleştim. elime ne geçerse arabaya bodosloma basıyorum. arabanın iç ışığı yanınca sinekler tabur halinde içeriye doluşuyor. her biri güve büyüklüğünde bu soğukta yaşamaları için olağan dışı bi bünyeleri olması lazımdı zaten. büyük kanatlarıyla yavaş uçtuklarından etkisiz hale getirmek zor olmuyor da ben sinek bile öldüremeyen bi tipim. sadece adres gösteriyorum başkası katil oluyor. bi nevi yardım ve yataklık benimkisi. arabanın klimasını sıcağa getirip, buldan merkezden salihliye doğru indik. yol kenarında durup hafif uyuklamaya başladık ama olmadı. bacak uzunluğundan asla arabaya kıvrılamıyorum. yola devam edip spile çıktık. sonraki kamplarımız sorunsuz geçti çünkü gündüzden odunumuzu topladık, çadırımızın hemen yanı başındaki ateşimiz hiç sönmedi.