Rulodan Anıtkabir Yapımı

Ata ile evde sıklıkla etkinlik yaptığımızdan kağıt ruloları saklıyorum. Okul öncesi etkinliklerinde bu tür geri dönüşüm malzemeleri çok işimize yarıyor. Bu defa maket Anıtkabir yapmaya çalıştık. Rulo sütunları parmak boya ile boyayıp, yapıştırdık. Bitiminde Ata çok sevindi. Önce bir müddet başköşede sergiledi, ardından çevresine oyuncak askerler dizip 'Atatürk'ün evini koruma' temalı oyunlar oynadı.

yaşlı ağaçlar gibi

taşımalı eğitimle beraber kapandı bu okul . pas tutmuş kapısı, dökülmüş duvarları, yalnız kalan atatürk büstü. ara ara çıkıp, yol olmadığından tırmanmak gerekiyor, bahçesinde vakit geçiriyorum.

bi çoban var, dün rastlaştık. haydar amca, beni bahçede görünce yakınlarda otlattığı sürüsünün üzerinden baktı bir süre. fotoğraf çekerken geldi yanıma. yörük şivesi ile söyledi:

"otları uzayıverdiydi biçip topladım."

"koyunlar için mi?"

"estağfurullah. otlar heykeli kaplayıveriyordu bileyon mu, o vakit elemleniyordum ben de. i̇lazım bize o. devlet gele alana dek garsaklar* gibi dursun burada."


*yaşlı ağaç

Kasımpatılar Getirdik Sana

Paşam, sana oğlumu getirdim. Elinde krizantemler, uçarcasına çıktı Anıttepe'ye. Evvelce de gelmişti, güle oynaya ama çocuk aklında kalmamış demek.

O çok sevdiğin kasımpatılardan getirdi sana. "Uyuyor Atatürk, bırak oraya çiçekleri." dedim. Bıraktı. Sonra yeniden aldı. Büzdü dudaklarını: "Ama ben bunyayı Atatüyk'e veyecektim." dedi. Dört yaşındaki çocuğa ölümü anlatabilir miydim?
Düşünceli halimi görüp, "Bizim giymemiz yasak mı askeyyey kızay mı?" diye sordu. "Kızmazlar, onlar komutanları için buradalar. Kötü insanlardan koruyorlar Anıtkabir'i." dedim. Sonra karşısına diz çöküp; "Bak Ata, tüm canlıların bir yaşam süreleri vardır ve bu süre bittiğinde ölürler. Atatürk de öldü ama bu ondan ayrı kalacağımız anlamına gelmiyor. Fotoğrafları var, anıları var. Onun hakkında konuşabiliriz. Ölüm, onu sevmemize engel değil. Sevgimizi hissedebiliyor. Büyüyünce bunu daha iyi anlayacaksın." dedim. Yüzümdeki ifadeden hoşlanmayıp, "Peki anneciğim hadi mutyu oy, Atatüyk uzakyaya gitmiş ama beyki geyi geliy tamam mı?" diye beni teselli etmeye çalıştı.
Bunu anlaması uzun sürecek ama öğrenecek. O da bizler gibi hiç görmediği bir adama, sana, büyük bir sevgi ile bağlanacak. Hatıralarına, fikirlerine sarılacak. Senden ilham alıp, adına yaraşır bir insan olacak. Bir anne olarak, bundan ötesini istemem.

19 Mayıs

Anadolu topraklarında terk edilmiş bir okul; pas tutmuş kapısı, bahçesi çocuk sesinden uzak. Uzayıp giden otlar arasında belli belirsiz suretin... Yazdığın büyük destansı direnişi kutlamak için bir çocuk getirdim sana bugün. Başka yerlerde, başka çocuklar da var Paşam, hepsi sana koşacak; fikirlerin hep yaşayacak.

Ankara'da

Ata ile her uçuş öncesi strese giriyorum. Hoşlanacağı ne varsa dolduruyorum çantaya. Kemer bağlatmayacak diye pek korktum ama wotti de kemerlendiğinden gelişte ve gidişte hiçbir sorun çıkarmadı Ata bebek.

Sitenin hayvanları ile bol bol vakit geçirdi Atoş, bizim yabani tavşanlar gibi kaçmadıklarından evden havuç, marul taşıyıp elleri ile besledi yavruları.

Oyun, yağmurla sonlandı ama olsun yağmuru izlemek de güzel özlemiş minik.

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı bando konserine denk geldik. Ulusal duygular ön planda sonsuz bir neşe ve coşku içerisinde eşlik ettik bandoya. Ne çok marş biliyormuşum, hoşuma gitti doğrusu.

Ve Anıtkabir... Ankara'ya her gittiğimde ziyaret ediyorum ama içimdeki heyecan hep aynı. Özlüyorum.