Ankara'da

Ata ile her uçuş öncesi strese giriyorum. Hoşlanacağı ne varsa dolduruyorum çantaya. Kemer bağlatmayacak diye pek korktum ama wotti de kemerlendiğinden gelişte ve gidişte hiçbir sorun çıkarmadı Ata bebek.

Sitenin hayvanları ile bol bol vakit geçirdi Atoş, bizim yabani tavşanlar gibi kaçmadıklarından evden havuç, marul taşıyıp elleri ile besledi yavruları.

Oyun, yağmurla sonlandı ama olsun yağmuru izlemek de güzel özlemiş minik.

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı bando konserine denk geldik. Ulusal duygular ön planda sonsuz bir neşe ve coşku içerisinde eşlik ettik bandoya. Ne çok marş biliyormuşum, hoşuma gitti doğrusu.

Ve Anıtkabir... Ankara'ya her gittiğimde ziyaret ediyorum ama içimdeki heyecan hep aynı. Özlüyorum.